17/3/2555 21:22:00
ยอมถอย....
ก่อนหน้านี้.... แม้หนทางจะลำบากแค่ไหน
แม้จะต้องเดินลุยโคลน ลุยฝุ่น
ฉันก็ไม่เคยท้อถอย พร้อมฝ่าฟันไปได้เสมอ
แต่ ณ ตอนนี้..... หัวใจฉันมันอ่อนล้า
หมดเรี่ยวแรงที่จะก้าวเดินต่อ
หมดเรี่ยวแรงที่จะยึดเหนี่ยว รั้งใจใครไว้
ฉันพร้อมที่จะปล่อยมือนั้นไป และถอยหลังห่าง...ออกมา
“การยอมปล่อยมือใครคนหนึ่งที่เรารักให้จากไป ไม่ใช่ว่าเราเกลียดเขาหรือเราไม่รักเขาแล้ว แต่บางอย่างมันก็อธิบายยาก”
การถอยออกมา ไม่ใช่เป็นการหนีปัญหา
การถอยออกมา ไม่ใช่เป็นเพราะเปลี่ยนใจหรือใจเปลี่ยน
การถอยออกมา ไม่ใช่เพราะจิตใจอ่อนแอหรือเข้มแข็งเกิน
และการถอยออกมา ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีน้ำตา…
บางครั้งการยอมถอย...มันก็ทำให้ทุกอย่างมันดูง่ายขึ้น
บางครั้งการยอมถอย...มันก็ทำให้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งยอมเจ็บมากกว่าอีกฝ่ายหนึ่ง
และการยอมถอย...บางครั้งมันก็เป็นการฝืนใจตัวเอง... ; (
ถอยดีกว่า หากรักแล้ว มันไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้น ยอมถอยดีกว่า หากรู้ว่า มันคงไม่มีประโยชน์อะไรอีกต่อไปแล้ว และยอมถอยดีกว่าเมื่อรู้ว่า ต่างฝ่ายต่างเหนื่อยกันมามากพอ ยอมเจ็บเพียงเพื่อให้ทุกอย่างจบแบบสวยงาม ดีกว่าทนเจ็บต่อไป เพียงเพราะต้องการจะรักษามันไว้ มันก็คงไม่ต่างอะไรกับการเพาะเชื้อร้ายไว้ ไม่ยอมรักษา.....
BY….แก้วกลอยใจ
| ความเห็นทั้งหมด:
0
| อ่าน:
106
ครั้ง
5/3/2555 17:09:00
คิดถึง....
แปลกดีนะ...คิดถึงคนๆนึง
มันทำให้เรากลายเป็น...คนบ้า
ที่สามารถนั่งยิ้ม ตามลำพัง
แปลกดีนะ...คิดถึงคนๆนึง
คิดถึงมาก จนเก็บไปฝัน
ว่า “เขาขอเป็นแฟน”
และจะว่าไปแล้ว มันก็แปลกดีนะ...คิดถึงคนๆนึง
โดยที่เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่า “กำลังมีคนคิดถึงเขาอยู่”
ตอนไม่เจอเขาก็คิดถึง ตอนเจอก็แทบจะวิ่งหนี
หลบตามซอกตึกซอกเสา กลัวเขาหันมาเจอ
ถ้าคิดถึงเขามากขนาดนั้น ทำไมไม่แสดงออกให้เขาเห็นล่ะ ว่าคุณกำลังคิดถึงและอยากเจอเขามาก มันไม่ผิดหรอกถ้าคนๆนึงจะรักหรือชอบใคร ถ้าการรักหรือชอบนี้ไม่ได้ไปทำให้คนๆนั้นรู้สึกลำบากใจ ไม่แน่นะ..บางทีเขาก็กำลังคิดถึงคุณอยู่ และบางที...เขาคนนั้นอาจจะตอบกลับคุณมาว่า คิดถึงเหมือนกันก็ได้นะ
By….แก้วกลอยใจ
| ความเห็นทั้งหมด:
0
| อ่าน:
212
ครั้ง
3/2/2555 12:09:00
ไม่แปลก....หรอกน่าน่ะ : ))
ไม่แปลกหรอก...หากมีใครสักคนเดินผ่านมาและเรียกชื่อเราผิด T_T
ไม่แปลกหรอก...หากน้ำตาและรอยยิ้มจะปนเปื้อนบนใบหน้าเราในเวลาเดียวกัน
ไม่แปลกหรอก...หากเผลอเดินพลัดหลง ไปในที่ที่ไม่คุ้นเคย
ไม่แปลกหรอก...ถ้าวันหนึ่งใจเราที่เคยเข้มแข็ง จะอ่อนแอลงบ้าง
และมันก็คงไม่แปลก...ถ้าวันนี้ เราจะต้องอยู่คนเดียวอีกครั้ง โดยปราศจากคนคุ้นใจ
และมันก็คงไม่แปลกอีกนั่นแหละ..ถ้าหากจะมีใครสักคนเดินเข้ามา พร้อมมอบความหมายของคำว่ารักให้กับเราอีกครั้ง : ))
BY…แก้วกลอยใจ
| ความเห็นทั้งหมด:
0
| อ่าน:
132
ครั้ง