ปัญหาทางการประมวลความรู้สึกของเด็กพิเศษในเรื่องของเสียงนั้น ซับซ้อนมาก เด็กบางคนเจอเสียงนิดหน่อยก็อุดหู ทำเหมือนได้ยินเสียงอะไรที่ดังมากเกินไป หรือบางคนชอบทำเสียงแปลก ๆ ขึ้นมาจนเป็นนิสัย ทำทั้งวัน เด็กบางคนทำเสียงเมื่อไม่ต้องการได้ยินเสียงของคนอื่น เด็กที่มีปัญหาเรื่องเสียงเหล่านี้ ต้องการความช่วยเหลือในการทำกิจกรรม ถ้าเราจะเข้าใจเขาหน่อยว่า " เสียงแบบนี้ ฉันไม่ชอบนะ มันแทงหูเกินไป เสียงแบบนี้ ก้องเกินไป พ่อ กับแม่คิดว่ามันไม่มาก แต่พอมันเข้าไปในโสตประสาทของหนูแล้ว มันดังมากเหลือเกิน" เด็กอยากบอก แต่ไม่รู้จะสื่อสารบอกผู้ใหญ่อย่างไร กลายเป็นความคับข้องใจที่ต่างคนต่างไม่เข้าใจกัน วุ่นวายไปใหญ่

จุดเริ่มต้นที่ดีในการพัฒนาประสาทสัมผัสของเด็กทุกคน คือ เรื่องน้ำเสียงของสิ่งต่าง ๆ เรากับลูกจะสังเกตเสียงที่เกิดขึ้นรอบ ๆ ตัว สร้างความคุ้นเคยให้เด็กชินกับเสียง รอบตัว ให้เขาสังเกตสิ่งที่เกิดขึ้น ไม่ใช่ปล่อยผ่าน ๆ

กิจกรรมเกี่ยวกับเสียง

เสียงของอะไร ลองวาดเส้นง่าย ๆ ว่า เป็นเสียงจากอะไร ซึ่งการทำเช่นนี้ เป็นการช่วยให้สื่อสารง่ายสำหรับเด็กที่ไม่สื่อสาร เช่นได้ยินเสียงรถ เสียงนก เสียงรถไฟ เหล่านี้ วาดได้ง่าย ๆ ผู้ใหญ่ทำให้ดูก่อน แล้วเด็กทำบ้าง