เข้าสู่ระบบ จำนวนคนออนไลน์ 7441 คน
Gold Fish Story
****เรื่องราวของปลาทอง****
 
หัวข้อล่าสุด
 
 
  • อัศวินขี่ม้าขาว...เข้ามาช่วยปลาทอง (1)
    [มากกว่า 6 เดือน]
  • ปลาทองเจอ พิษรัก (1)
    [มากกว่า 6 เดือน]
  • ความเจ็บปวดของปลาทอง (0)
    [มากกว่า 6 เดือน]
  • ลางร้ายของปลาทอง (0)
    [มากกว่า 6 เดือน]
  • เมื่อปลาทองรู้สึก...รัก (0)
    [มากกว่า 6 เดือน]
  • ปลาทองมักง่าย (0)
    [มากกว่า 6 เดือน]
  • รักครั้งใหม่ของปลาทอง...หรือจะแค่รักเล่นๆ??? (1)
    [มากกว่า 6 เดือน]
  • ฟ้าหลังฝนของปลาทอง (0)
    [มากกว่า 6 เดือน]
  • เราขึ้นปี 4 .... ปีสุดท้ายของการเรียนมหาวิทยาลัย (0)
    [มากกว่า 6 เดือน]
  • อวสาน...รักแรก...ห้าปี...ของปลาทอง..ที่แสนเจ็บปวด (0)
    [มากกว่า 6 เดือน]
  • ปลาทอง....เรียนหนัก (0)
    [มากกว่า 6 เดือน]
  • ปิดฉากชีวิต...เจ้าหญิงปลาทอง (0)
    [มากกว่า 6 เดือน]
  • ความรักของปลาทองเฟรชชี่ (0)
    [มากกว่า 6 เดือน]
  • วิกฤตชีวิตปลาทองน้องใหม่ (1)
    [มากกว่า 6 เดือน]
  • ปลาทองเฟรชชี่ (1)
    [มากกว่า 6 เดือน]
  • ปลาทองจากบ้าน (1)
    [มากกว่า 6 เดือน]
  • ปลาทองเอ็นทรานซ์ (1)
    [มากกว่า 6 เดือน]
  • วัยรุ่นวุ่นวายของปลาทอง (1)
    [มากกว่า 6 เดือน]
  • ปลาทองแรกรุ่น (1)
    [มากกว่า 6 เดือน]
  • วัยเด็กของปลาทอง (1)
    [มากกว่า 6 เดือน]
  • วันจันทร์ของปลาทอง (3)
    [มากกว่า 6 เดือน]
  • ดูเนื้อหาทั้งหมด

     
         
     
    ปฎิทิน
     
     

    <กุมภาพันธ์ 2555>
     
    6303112345
    76789101112
    813141516171819
    920212223242526
    102728291234
    11567891011
     
         
     
    สถิติบลอกนี้
     
     
    • คนเข้าบลอกนี้ทั้งหมด 647
    • เฉพาะวันนี้ 1
    • ความคิดเห็น 14
    • จำนวนเรื่อง 22
    ให้คะแนนบลอกนี้
    แจ้งเนื้อหาบลอกไม่เหมาะสม
     
         
    12/12/2548 14:55:00

    วันพุธที่ 2 พฤศจิกายน 2548
     
     

    แล้วเราก็ได้เจอกับอัศวินขี่ม้าขาว...เข้ามาช่วยเหลือ

    ฟ้าประทาน....เจ้าน้องชายเอกเคมีที่ห่างหายไปนาน...ให้กลับเข้ามาหาเรา

    น้องไม่รู้เรื่องราวของเรากับเค้าคนนั้น  

    ไม่รู้ว่าอยู่ดีๆก็เกิดคิดถึงอะไรขึ้นมา    ถึงได้มาชวนไปทานข้าว

    ไปกินนม   ไปเที่ยว  ไปดูหนัง   ไปกินไอติมกันตามเรื่อง

    เราไปไหนมาไหนด้วยกันทุกวัน

    เราติดน้องเป็นตังเมเลย

    ธรรมดาของคนขาดที่พึ่ง   พอมีอะไรลอยมา   เราก็รีบคว้าไว้ทันที

    แต่น้องเป็นสุภาพบุรุษมาก..ก

    เราเป็นพี่เป็นน้องกันจริงๆ  ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น

    น้องเคยบอกเราว่า  ....

    "สำหรับผม   พี่ก็คือพี่   น้องก็คือน้อง  จะไม่มีวันเปลี่ยนไปจากนั้น"

    ....ซึ้ง   และประทับใจ

    น้องเป็นเหมือนแสงไฟ    ในยามที่มืดมนอย่างนี้

    เวลาที่เราไปดูหนัง

    ถ้าเรื่องนี้เราเลี้ยง   น้องจะบอกว่า  "เรื่องหน้าต้องให้ผมเลี้ยงนะ"

    แล้วน้องก็เลี้ยงเราจริงๆ

    ไม่เคยเอาเปรียบ...

    เวลาซ้อนรถมอเตอร์ไซด์

    จะนั่งชิด   นั่งติด  ยังไงก็ได้

    ถ้าต้องเบรคแรงๆ   น้องจะลุกขึ้นยืน   ไม่เคยฉวยโอกาส

    โหย...รัก   เรารักน้องชายคนนี้มาก

    อยู่ดีๆ  เค้าก็ขี่ม้าสีขาวฝ่าพายุเข้ามาหาเรา

    เราไปเที่ยวด้วยกันทุกวัน    ไปทุกวันไม่มีขาด

    กลับตี 4    ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

    เราไปนอนที่หอน้องก็ได้

    น้องก็จะออกมานอนที่โถงหน้าทีวี   ...  ไม่มีอะไร   ...  บริสุทธิ์ใจที่สุดเท่าที่เคยคบใครมา

     

    แล้วเค้า...ก็เห็นเรากับน้อง

    แปลก...ที่เค้าหึง

     




    แสดงความคิดเห็น | ความเห็นทั้งหมด: 1 | อ่าน: 617 ครั้ง

    12/12/2548 14:50:00

    วันอาทิตย์ที่ 30 ตุลาคม 2548
     
     

    เราทานข้าวไม่ได้  ....

    ความรู้สึกมันเหมือนเบื่ออาหาร   ทานอะไรไม่ลง  

    ในหนึ่งวัน   คือ  ไม่ทานอะไรเลย  

    รู้ตัวว่าเป็นอย่างนี้ไม่ดีแน่  

    สมองเลยสั่งให้ซื้อของที่ชอบที่สุดคือ   ช็อกโกเลต

    ซื้อเหมือนคนบ้า   ทั้งไอติมช็อกโกแลต  ทั้งช็อกบอล   ทั้งนมช้อกโกแลต

    แกะไอติมอันแรกเลย   เสร็จแล้วก็ทานไม่ลง  เดินเอาไปทิ้งที่ถังขยะ

    ....ทานไม่ลงจริงๆ  ร่างกายมันไม่รับเลย   ....

    ซื้อน้ำอัดลมที่ชอบมา  1  ขวดลิตร   ดื่มได้ 1 แก้ว 

    แล้วอีกปัญหาหนึ่ง  ...  คือ  นอนไม่หลับ

    กลางคืนดึกดื่นแค่ไหนก็นอนไม่หลับ    ....   แล้วการนอนไม่หลับนี่

    ใครเคยเป็นคงรู้ว่ามันทรมานมาก   ..  เพราะเวลากลางคืนมันเงียบ  ...

    มันทำให้ฟุ้งซ่าน  คิดมาก  ...  คิดกลับไปกลับมา   คิดไปคิดมาก็ร้องไห้อีก

    ทรมาน  ...  เหมือนตกนรก  ...  จึงแก้ปัญหาด้วยการกินยานอนหลับ

    ร้านขายยานี่ก็แปลก   ไปซื้อตอนกลางวันจะไม่ขาย  บอกว่าไม่มี

    พอตอนกลางคืนซื้อได้  ทั้งๆที่ร้านเดียวกัน  เค้าจะให้มาทีละ  10  เม็ด

    พอหมดก็ซื้อยากซื้อเย็น  ...

    โหย  ...  การอกหักแบบรุนแรงนี่มันทรมานปานนี้เชียวหรือ

    ที่ใครเขาว่ากินไม่ได้นอนไม่หลับมันเป็นอย่างนี้นี่เอง

    น้ำหนักลดฮวบ  แบบไม่ต้องไดเอ็ท  ไม่ต้องออกกำลัง

    แต่มันเป็น  "ผอมเหมือนผี"  ดูไม่ได้เลย   โทรมมาก  ขอบตาดำคล้ำเลย

    โอย ... ฉันจะผ่านช่วงนี้ไปได้ยังไงกันนี่

     

     


    ถามว่าเคยคิดฆ่าตัวตายมั้ย  ....

    ...คิดค่ะ....คิดตั้งแต่วันแรกที่เค้ามาบอกข่าวร้าย

    ใครไม่เคยเจอก็ไม่รู้หรอก     อารมณ์นั้นมันเป็นยังไง  ..

    ...แต่เดชะบุญ...ใบหน้าของพ่อมันลอยขึ้นมาซะก่อน...

    ลอยขึ้นมาจริงๆ    ทั้งใบหน้าและคำพูดของพ่อ  ลอยผุดขึ้นมาในหัว

    พ่อภูมิใจในตัวลูกคนนี้มาก    ลูกกำลังจะได้รับปริญญา   พ่อไปคุยไว้สามบ้านแปดบ้าน

    เวลาลูกทำเงินหาย   โทรไปร้องไห้เพราะลูกสำนึกผิด

    พ่อก็ร้องไห้ตาม    บอกลูกว่าไม่เป็นไรนะ   พ่อจะส่งให้ใหม่   ไม่ว่าไม่ด่าซักคำ

    ...แล้วลูกจะทำให้พ่อเสียใจได้ยังไง....

    ลูกรักพ่อค่ะ .... ลูกจะผ่านวันนี้ไปให้ได้ .... 

    ....แม้ว่ามันจะยากเย็นเหลือเกิน

    *******************************************************************

    รู้สึกเหมือนเวลาหยุดเดิน

    แต่ละวินาทีผ่านไปช้ามาก  ....  กว่าจะหมดวันไปเหมือนจะขาดใจ

    หัวใจมันซึมซับทุกวินาทีที่เจ็บปวด   ...  ทรมานจังเลย

    เสียงของเค้ายังก้องอยู่ในหู

    เค้าบอกว่า   "  เวลาที่ได้อยู่กับเธอคนนั้น   เค้าเหมือนได้อยู่กับคนทั้งโลก

    ต่างกับเวลาที่อยู่กับเรา  รู้สึกเหมือนถูกตัดขาดจากคนทั้งโลก " 

    โอย  ...  เจ็บปวด 

    ...  ผิดที่ฉันหรือนี่    ..  ฉันผิดที่อยากอยู่ใกล้ๆกับคนที่รัก

    อยากใช้เวลาที่เหลือร่วมกัน ....  สองคน  

    เดี๋ยวก็ต้องเรียนจบไปแล้ว   ...   จากนี้ไปไม่รู้ว่าจะได้เจอกันอีกไหม

    จึงหวงแหนช่วงเวลาที่เราจะได้อยู่ใกล้กัน   อยากอยู่ใกล้ๆกันให้นานที่สุด

    กลายเป็นว่า  ..  ฉันทำให้เขาไม่ได้อยู่กับคนทั้งโลก

    จึงผิดกับเธอคนนั้น  ... 

     

     

     

     

    เจ็บเหลือเกิน .....  

    แต่ก็อยากให้เขากลับมาเหลือเกิน........




    แสดงความคิดเห็น | ความเห็นทั้งหมด: 1 | อ่าน: 386 ครั้ง

    12/12/2548 14:46:00

    วันเสาร์ที่ 29 ตุลาคม 2548
     
     

    วันที่เค้ากลับมา

    เค้าทำหน้าตาเครียด...และอึดอัด

    เราไม่ทันได้คิดอะไร   ก็ได้แต่บอกเค้าว่า   หายไปไหนมา  เราเป็นห่วงนะ

    มีอะไรรึเปล่า   จะให้เราช่วยอะไรมั้ย  ...  เค้าเงียบ

    ถอนหายใจ   ทำท่าทางหงุดหงิด   ....

    เราเซ้าซี้อยู่นาน   เค้าก็ตัดสินใจบอก ....

    "เรามีคนอื่นแล้ว  เราไปอยู่ด้วยกันมา  เราได้กันแล้ว"

    .........

    .......

    ........

    ........เหมือนฟ้าผ่า    เหมือนโลกดับ   ....

    ช็อค...

    พูดไม่ออก  ....

    เราร้อง " ...กรี้ด.... "    ร้องไห้  ...  พูดได้ประโยคเดียว  ซ้ำๆ

    "เรารับไม่ได้   เรารับไม่ได้   เรารับไม่ได้.."

    พูดได้แค่นี้

    แล้วก็ร้องไห้ ฟูมฟายมาก  ...

    เค้าตกใจมาก  ....  เรียกชื่อเรา   ....   เค้าขอโทษ  ...  เราอยากตาย  ...

    ............................................................................

    นานมาก   กว่าเราจะสงบลง

    เราถามเค้าว่า   ...  เค้าจะเลือกใคร

    เค้าบอกเราว่า   เค้าจะเลือกอีกคน ....

    ........ทำไมเค้าไม่มาบอกเราก่อนว่า   เค้ารักคนอื่นแล้ว

    ทำไมเค้าต้องรอให้ไปได้เสียกันแล้ว  ถึงมาบอกเรา

    มันแรงไป   สู้เค้ามาบอกว่ารักคนอื่น     ...   เรายังจะเจ็บน้อยกว่านี้

    นี่มาบอกว่าไปได้กับคนอื่นมา  ...  มันเหมือนชกหน้ากันชัดๆ.........

     

    บอกตามตรงว่ารับไม่ได้เลย    ทำใจไม่ได้เลย

    แต่ก็ปล่อยเค้าไป    เราก็ให้เค้าไป.......................

    ส่วนเรา .....  อยู่เหมือนตาย

    รู้สึกว่าไร้ค่า   ยิ่งกว่าขยะ

    ไปเรียนไม่ได้   มันไม่มีแรง   เหมือนโดนไม้ทุบจนน่วมไปทั้งตัว  ลุกไม่ไหว

    นอนร้องไห้อย่างเดียว......


    ......................................................................................................

     



    แสดงความคิดเห็น | ความเห็นทั้งหมด: 0 | อ่าน: 335 ครั้ง

    เลือกดูบลอก Search:

    คอนโด คอนโดให้เช่า ทาวน์เฮาส์/ทาวน์โฮม บ้านเดี่ยว
    ใช้เวลาประมวลผลหน้านี้ 31.25ms