คุณยังไม่ได้เข้าสู่ระบบ หากต้องการแก้ไขบลอกหรือเขียนเรื่องใหม่ กรุณา เข้าสู่ระบบ จำนวนคนที่ใช้งานขณะนี้ 559 คน
web hosting linux server
 
Gold Fish Story
****เรื่องราวของปลาทอง****
About me:
20 หัวข้อล่าสุด
  • อัศวินขี่ม้าขาว...เข้ามาช่วยปลาทอง (1)
    [12/12/2548]
  • ปลาทองเจอ พิษรัก (0)
    [12/12/2548]
  • ความเจ็บปวดของปลาทอง (0)
    [12/12/2548]
  • ลางร้ายของปลาทอง (0)
    [12/12/2548]
  • เมื่อปลาทองรู้สึก...รัก (0)
    [12/12/2548]
  • ปลาทองมักง่าย (0)
    [7/12/2548]
  • รักครั้งใหม่ของปลาทอง...หรือจะแค่รักเล่นๆ??? (1)
    [7/12/2548]
  • ฟ้าหลังฝนของปลาทอง (0)
    [7/12/2548]
  • เราขึ้นปี 4 .... ปีสุดท้ายของการเรียนมหาวิทยาลัย (0)
    [7/12/2548]
  • อวสาน...รักแรก...ห้าปี...ของปลาทอง..ที่แสนเจ็บปวด (0)
    [7/12/2548]
  • ปลาทอง....เรียนหนัก (0)
    [7/12/2548]
  • ปิดฉากชีวิต...เจ้าหญิงปลาทอง (0)
    [7/12/2548]
  • ความรักของปลาทองเฟรชชี่ (0)
    [7/12/2548]
  • วิกฤตชีวิตปลาทองน้องใหม่ (1)
    [5/12/2548]
  • ปลาทองเฟรชชี่ (1)
    [5/12/2548]
  • ปลาทองจากบ้าน (1)
    [5/12/2548]
  • ปลาทองเอ็นทรานซ์ (1)
    [5/12/2548]
  • วัยรุ่นวุ่นวายของปลาทอง (1)
    [5/12/2548]
  • ปลาทองแรกรุ่น (1)
    [5/12/2548]
  • วัยเด็กของปลาทอง (1)
    [5/12/2548]
  • วันจันทร์ของปลาทอง (1)
    [5/12/2548]
  • เปิดบันทึก (1)
    [29/11/2548]
  • ดูทั้งหมด

    ปฏิทิน
    < มกราคม 2552 >
    จ.อ.พ.พฤ.ศ.ส.อา.
    2930311234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    2627282930311
    2345678
    สถิติของบลอก
    • คนเข้าชมทั้งหมด 2200
    • คนเข้ามาวันนี้ 1
    • มีคนตอบทั้งหมด 11
    • มี topic ทั้งหมด 22
    • ใช้เนื้อที่ไป
    • มีรูปภาพจำนวน
    เครื่องมือ
    เก็บหน้านี้ไว้ใน bookmark
    ส่งข้อความ ถึงเจ้าของบลอก
    เตือนทางอีเมล์ เมื่อมีการอัพเดต
    โหวตให้บลอกนี้
    ส่งหน้านี้ให้เพื่อน
    เข้าสู่ระบบ
    เข้าสู่ระบบ
    สมัครสมาชิกใหม่
    ลืมรหัสผ่าน


    12/12/2548 14:55:00


    วันพุธที่ 2 พฤศจิกายน 2548
     
     

    แล้วเราก็ได้เจอกับอัศวินขี่ม้าขาว...เข้ามาช่วยเหลือ

    ฟ้าประทาน....เจ้าน้องชายเอกเคมีที่ห่างหายไปนาน...ให้กลับเข้ามาหาเรา

    น้องไม่รู้เรื่องราวของเรากับเค้าคนนั้น  

    ไม่รู้ว่าอยู่ดีๆก็เกิดคิดถึงอะไรขึ้นมา    ถึงได้มาชวนไปทานข้าว

    ไปกินนม   ไปเที่ยว  ไปดูหนัง   ไปกินไอติมกันตามเรื่อง

    เราไปไหนมาไหนด้วยกันทุกวัน

    เราติดน้องเป็นตังเมเลย

    ธรรมดาของคนขาดที่พึ่ง   พอมีอะไรลอยมา   เราก็รีบคว้าไว้ทันที

    แต่น้องเป็นสุภาพบุรุษมาก..ก

    เราเป็นพี่เป็นน้องกันจริงๆ  ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น

    น้องเคยบอกเราว่า  ....

    "สำหรับผม   พี่ก็คือพี่   น้องก็คือน้อง  จะไม่มีวันเปลี่ยนไปจากนั้น"

    ....ซึ้ง   และประทับใจ

    น้องเป็นเหมือนแสงไฟ    ในยามที่มืดมนอย่างนี้

    เวลาที่เราไปดูหนัง

    ถ้าเรื่องนี้เราเลี้ยง   น้องจะบอกว่า  "เรื่องหน้าต้องให้ผมเลี้ยงนะ"

    แล้วน้องก็เลี้ยงเราจริงๆ

    ไม่เคยเอาเปรียบ...

    เวลาซ้อนรถมอเตอร์ไซด์

    จะนั่งชิด   นั่งติด  ยังไงก็ได้

    ถ้าต้องเบรคแรงๆ   น้องจะลุกขึ้นยืน   ไม่เคยฉวยโอกาส

    โหย...รัก   เรารักน้องชายคนนี้มาก

    อยู่ดีๆ  เค้าก็ขี่ม้าสีขาวฝ่าพายุเข้ามาหาเรา

    เราไปเที่ยวด้วยกันทุกวัน    ไปทุกวันไม่มีขาด

    กลับตี 4    ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

    เราไปนอนที่หอน้องก็ได้

    น้องก็จะออกมานอนที่โถงหน้าทีวี   ...  ไม่มีอะไร   ...  บริสุทธิ์ใจที่สุดเท่าที่เคยคบใครมา

     

    แล้วเค้า...ก็เห็นเรากับน้อง

    แปลก...ที่เค้าหึง

     



    เขียนความคิดเห็น | มีคนตอบทั้งหมด: 1 | อ่าน: 165 | Permarlink: http://www.thaiblogonline.com/Thitikan.blog?PostID=1309

    12/12/2548 14:50:00


    วันอาทิตย์ที่ 30 ตุลาคม 2548
     
     

    เราทานข้าวไม่ได้  ....

    ความรู้สึกมันเหมือนเบื่ออาหาร   ทานอะไรไม่ลง  

    ในหนึ่งวัน   คือ  ไม่ทานอะไรเลย  

    รู้ตัวว่าเป็นอย่างนี้ไม่ดีแน่  

    สมองเลยสั่งให้ซื้อของที่ชอบที่สุดคือ   ช็อกโกเลต

    ซื้อเหมือนคนบ้า   ทั้งไอติมช็อกโกแลต  ทั้งช็อกบอล   ทั้งนมช้อกโกแลต

    แกะไอติมอันแรกเลย   เสร็จแล้วก็ทานไม่ลง  เดินเอาไปทิ้งที่ถังขยะ

    ....ทานไม่ลงจริงๆ  ร่างกายมันไม่รับเลย   ....

    ซื้อน้ำอัดลมที่ชอบมา  1  ขวดลิตร   ดื่มได้ 1 แก้ว 

    แล้วอีกปัญหาหนึ่ง  ...  คือ  นอนไม่หลับ

    กลางคืนดึกดื่นแค่ไหนก็นอนไม่หลับ    ....   แล้วการนอนไม่หลับนี่

    ใครเคยเป็นคงรู้ว่ามันทรมานมาก   ..  เพราะเวลากลางคืนมันเงียบ  ...

    มันทำให้ฟุ้งซ่าน  คิดมาก  ...  คิดกลับไปกลับมา   คิดไปคิดมาก็ร้องไห้อีก

    ทรมาน  ...  เหมือนตกนรก  ...  จึงแก้ปัญหาด้วยการกินยานอนหลับ

    ร้านขายยานี่ก็แปลก   ไปซื้อตอนกลางวันจะไม่ขาย  บอกว่าไม่มี

    พอตอนกลางคืนซื้อได้  ทั้งๆที่ร้านเดียวกัน  เค้าจะให้มาทีละ  10  เม็ด

    พอหมดก็ซื้อยากซื้อเย็น  ...

    โหย  ...  การอกหักแบบรุนแรงนี่มันทรมานปานนี้เชียวหรือ

    ที่ใครเขาว่ากินไม่ได้นอนไม่หลับมันเป็นอย่างนี้นี่เอง

    น้ำหนักลดฮวบ  แบบไม่ต้องไดเอ็ท  ไม่ต้องออกกำลัง

    แต่มันเป็น  "ผอมเหมือนผี"  ดูไม่ได้เลย   โทรมมาก  ขอบตาดำคล้ำเลย

    โอย ... ฉันจะผ่านช่วงนี้ไปได้ยังไงกันนี่

     

     


    ถามว่าเคยคิดฆ่าตัวตายมั้ย  ....

    ...คิดค่ะ....คิดตั้งแต่วันแรกที่เค้ามาบอกข่าวร้าย

    ใครไม่เคยเจอก็ไม่รู้หรอก     อารมณ์นั้นมันเป็นยังไง  ..

    ...แต่เดชะบุญ...ใบหน้าของพ่อมันลอยขึ้นมาซะก่อน...

    ลอยขึ้นมาจริงๆ    ทั้งใบหน้าและคำพูดของพ่อ  ลอยผุดขึ้นมาในหัว

    พ่อภูมิใจในตัวลูกคนนี้มาก    ลูกกำลังจะได้รับปริญญา   พ่อไปคุยไว้สามบ้านแปดบ้าน

    เวลาลูกทำเงินหาย   โทรไปร้องไห้เพราะลูกสำนึกผิด

    พ่อก็ร้องไห้ตาม    บอกลูกว่าไม่เป็นไรนะ   พ่อจะส่งให้ใหม่   ไม่ว่าไม่ด่าซักคำ

    ...แล้วลูกจะทำให้พ่อเสียใจได้ยังไง....

    ลูกรักพ่อค่ะ .... ลูกจะผ่านวันนี้ไปให้ได้ .... 

    ....แม้ว่ามันจะยากเย็นเหลือเกิน

    *******************************************************************

    รู้สึกเหมือนเวลาหยุดเดิน

    แต่ละวินาทีผ่านไปช้ามาก  ....  กว่าจะหมดวันไปเหมือนจะขาดใจ

    หัวใจมันซึมซับทุกวินาทีที่เจ็บปวด   ...  ทรมานจังเลย

    เสียงของเค้ายังก้องอยู่ในหู

    เค้าบอกว่า   "  เวลาที่ได้อยู่กับเธอคนนั้น   เค้าเหมือนได้อยู่กับคนทั้งโลก

    ต่างกับเวลาที่อยู่กับเรา  รู้สึกเหมือนถูกตัดขาดจากคนทั้งโลก " 

    โอย  ...  เจ็บปวด 

    ...  ผิดที่ฉันหรือนี่    ..  ฉันผิดที่อยากอยู่ใกล้ๆกับคนที่รัก

    อยากใช้เวลาที่เหลือร่วมกัน ....  สองคน  

    เดี๋ยวก็ต้องเรียนจบไปแล้ว   ...   จากนี้ไปไม่รู้ว่าจะได้เจอกันอีกไหม

    จึงหวงแหนช่วงเวลาที่เราจะได้อยู่ใกล้กัน   อยากอยู่ใกล้ๆกันให้นานที่สุด

    กลายเป็นว่า  ..  ฉันทำให้เขาไม่ได้อยู่กับคนทั้งโลก

    จึงผิดกับเธอคนนั้น  ... 

     

     

     

     

    เจ็บเหลือเกิน .....  

    แต่ก็อยากให้เขากลับมาเหลือเกิน........



    เขียนความคิดเห็น | มีคนตอบทั้งหมด: 0 | อ่าน: 125 | Permarlink: http://www.thaiblogonline.com/Thitikan.blog?PostID=1308

    12/12/2548 14:46:00


    วันเสาร์ที่ 29 ตุลาคม 2548
     
     

    วันที่เค้ากลับมา

    เค้าทำหน้าตาเครียด...และอึดอัด

    เราไม่ทันได้คิดอะไร   ก็ได้แต่บอกเค้าว่า   หายไปไหนมา  เราเป็นห่วงนะ

    มีอะไรรึเปล่า   จะให้เราช่วยอะไรมั้ย  ...  เค้าเงียบ

    ถอนหายใจ   ทำท่าทางหงุดหงิด   ....

    เราเซ้าซี้อยู่นาน   เค้าก็ตัดสินใจบอก ....

    "เรามีคนอื่นแล้ว  เราไปอยู่ด้วยกันมา  เราได้กันแล้ว"

    .........

    .......

    ........

    ........เหมือนฟ้าผ่า    เหมือนโลกดับ   ....

    ช็อค...

    พูดไม่ออก  ....

    เราร้อง " ...กรี้ด.... "    ร้องไห้  ...  พูดได้ประโยคเดียว  ซ้ำๆ

    "เรารับไม่ได้   เรารับไม่ได้   เรารับไม่ได้.."

    พูดได้แค่นี้

    แล้วก็ร้องไห้ ฟูมฟายมาก  ...

    เค้าตกใจมาก  ....  เรียกชื่อเรา   ....   เค้าขอโทษ  ...  เราอยากตาย  ...

    ............................................................................

    นานมาก   กว่าเราจะสงบลง

    เราถามเค้าว่า   ...  เค้าจะเลือกใคร

    เค้าบอกเราว่า   เค้าจะเลือกอีกคน ....

    ........ทำไมเค้าไม่มาบอกเราก่อนว่า   เค้ารักคนอื่นแล้ว

    ทำไมเค้าต้องรอให้ไปได้เสียกันแล้ว  ถึงมาบอกเรา

    มันแรงไป   สู้เค้ามาบอกว่ารักคนอื่น     ...   เรายังจะเจ็บน้อยกว่านี้

    นี่มาบอกว่าไปได้กับคนอื่นมา  ...  มันเหมือนชกหน้ากันชัดๆ.........

     

    บอกตามตรงว่ารับไม่ได้เลย    ทำใจไม่ได้เลย

    แต่ก็ปล่อยเค้าไป    เราก็ให้เค้าไป.......................

    ส่วนเรา .....  อยู่เหมือนตาย

    รู้สึกว่าไร้ค่า   ยิ่งกว่าขยะ

    ไปเรียนไม่ได้   มันไม่มีแรง   เหมือนโดนไม้ทุบจนน่วมไปทั้งตัว  ลุกไม่ไหว

    นอนร้องไห้อย่างเดียว......


    ......................................................................................................

     


    เขียนความคิดเห็น | มีคนตอบทั้งหมด: 0 | อ่าน: 148 | Permarlink: http://www.thaiblogonline.com/Thitikan.blog?PostID=1307

    12/12/2548 14:35:00


    วันศุกร์ที่ 28 ตุลาคม 2548
     
     

    เราเริ่มระหองระแหงกันเล็กน้อย ... เรื่องที่เราจะเรียนจบไป

    เค้าเริ่มไม่มาทานข้าวด้วย ...

    แล้วเรื่อง...ที่เราจะไม่ลืมจนชั่วชีวิตก็ได้เริ่มเกิดขึ้น

    เค้าไม่มาหาเรา  2  วันเต็มๆ   หายไปเลย

    จากที่เคยมาหาทุกวัน

    เราก็กระวนกระวาย

    เพราะไม่รู้ว่าเค้าไปไหน

    ตลอดเวลาที่คบกัน

    เราต้องได้เจอกันทุกวัน

    แต่นี่   ...   หายไปไหนกัน

    เราคิดมาก  กังวลต่างๆนาๆ   ไม่เป็นอันเรียน  

    ใจเสีย   ใจหาย  กลัวเค้าเป็นอะไร  เป็นห่วงมาก

    แล้วเค้าก็กลับมา  ...   พร้อมกับข่าวร้าย

    *******************************************************



    เขียนความคิดเห็น | มีคนตอบทั้งหมด: 0 | อ่าน: 146 | Permarlink: http://www.thaiblogonline.com/Thitikan.blog?PostID=1306

    12/12/2548 14:32:00


    วันพฤหัสบดีที่ 27 ตุลาคม 2548



     

    เราคบกัน   ไปเที่ยวด้วยกัน   ไปทานข้าว  นัดเจอกันทุกวัน

    เราสนิทกันมากขึ้นเรื่อยๆ  

    จากที่เคยคิดจะคบเล่นๆ  เพื่อไม่ให้เหงาใจ

    กลับกลายเป็นความผูกพันกัน   เราต้องได้เจอกันทุกวัน  ต้องได้ทานข้าวด้วยกันทุกวัน

    เวลากลับบ้านเค้าก็จะโทรฯหา  บอกว่าคิดถึงนะ  อยากให้กลับเร็วๆ

    แล้ว...  เราก็รักกัน    รักด้วยความผูกพัน  ไม่ใช่รักแรกพบ

    เราไม่เคยมีความรู้สึกอย่างนี้มาก่อน

    ในอดีตที่ผ่านมา   คนที่เรารักก็ไม่รักเรา  คนที่เราไม่ได้รัก  ก็มารักเรา

    ตลอดเวลาที่ผ่านมา   เราไม่เปิดใจให้ใคร  เพราะยังยึดติดกับรักครั้งแรก

    พอได้มาเปิดใจ  รับใครสักคนเข้ามา  มันก็เป็นความอบอุ่น

    เป็นความสุขที่ได้อยู่ใกล้ๆกับคนที่รู้สึกดีๆกับเรา  และเราก็รู้สึกดีๆตอบ

    ไม่มีอะไรที่มีความสุขไปกว่าการได้รักกัน

    ไม่ใช่รักข้างเดียว

    ใครที่บอกว่ารักคนที่เขารักเราดีกว่า  ...  มันไม่เป็นความจริงเลย

    และแล้วเราทั้งคู่ก็ได้แต่นับเวลาถอยหลัง

    เพราะอีกไม่นาน  เราก็ต้องเรียนจบไป

    ความจริงข้อนี้กัดกินใจ   ทำให้ใจหาย  และคิดมาก

    ดูเหมือนน้องเค้าจะรับความจริงข้อนี้ไม่ไหว...

    ไม่นึกว่า  ...  ประเด็นนี้จะสร้างความเจ็บปวดแสนสาหัสให้กับเราในเวลาต่อมา



    เขียนความคิดเห็น | มีคนตอบทั้งหมด: 0 | อ่าน: 105 | Permarlink: http://www.thaiblogonline.com/Thitikan.blog?PostID=1305

    เรื่องราวล่าสุดจากบลอกเพื่อนบ้าน

    ทักทาย เพื่อนใหม่ [Nalueng]
    ทำไมคนบางคนลูกชายดก(หรือลูกสาวดก)? [บ้านหมอ]
    ไข้หวัด [annie ja..]
    กล้องFugi [ชีวิตที่มีอยู่บนโลกสีฟ้า]
    ไม่มีใคร...นอกจากเรา [ชีวิต]
    กำหนดสัญชาติ Yuwie [betterlove]
    ฝ่ายอำนวยความเป็นธรรม [ที่ทำการปกครองอำเภอดอยหล่อ]
    ท่านอาจารย์เนรมิต ให้ทดลองเขียน การทำBlog [Dekdee]
    รับบริการรักษาความปลอดภัย 24 ชั่วโมง โดยผู้เชี่ยวชาญงานกว่า 20 ปี ในการบริหาร ทีมงานมากก [รับเหมาก่อสร้าง งานออกแบบ-เขียนแบบ บ้าน/]
    วิธีสมัคร yuwie [betterlove]
    The Ass and the Grasshopper [English Club]
    วิธีการสมัครเข้า yuwie thai club [betterlove]
    Go to bed [English Club]
    11 วิธีป้องกันโดนเลย์ออฟ(เลิกจ้าง) [บ้านหมอ]
    หวัดดีจ้า [Nalueng]
    ข่าวคราวออดิชั่น [รูดซิบดารา]
    จะร่วมแก้ปัญหาโลกร้อนด้วยวิธีแบบชาวบ้านๆ ด้วยวิธีการใดบ้าง [ที่ทำการปกครองอำเภอดอยหล่อ]
    ♣ Magnum 4 D < พุธ >ที่ 7 - 1 - 52 เชิญ ♣ [ขาเมาท์ คนรักหวย และเรื่องทั่วไป]
    เพลงรัก สไตล์กล่องดนตรี [ควันที่ลอยต่ำ]
    แบตเตอรี่รถยนต์ , กรดในแบตเตอรี่ เข้ม,ดีหรือไม่ดีนะ?!? [แบตเตอรี่รถยนต์ บริการแบตเตอรี่รถยนต์ ]
    ข่าวความเคลื่อนไหวในอำเภอดอยหล่อ จังหวัดเชียงใหม่ [ที่ทำการปกครองอำเภอดอยหล่อ]
    Merry Christmas [TakDad]
    เพื่อนกัน [ควันที่ลอยต่ำ]
    การให้ Ratting เพื่อน [betterlove]
    แบตเตอรี่รถยนต์ ว่าด้วยเรื่องกริด (ตะแกรงย่างปลา) [แบตเตอรี่รถยนต์ บริการแบตเตอรี่รถยนต์ ]
    my boy and girl [Sabuyday29]
    Where is Krabi world [krabihotels]
    combination= การรวมกัน การผนึกกัน [English Club]
    การเริ่มต้น [ปั่นด้าย]
    เพื่อน คือ สายน้ำ [ควันที่ลอยต่ำ]
    วิธีแอดเพื่อนๆ ชาวบล็อก Yuwie [betterlove]
    คู่มือการใช้บล็อก yuwie [betterlove]
    ฝ่ายทะเบียนและบัตร [ที่ทำการปกครองอำเภอดอยหล่อ]
    ขอแนะนำเว็บไซต์ภาษาอังกฤษสำหรับคนไทย [บ้านหมอ]
    wiped away = เช็ดออกไป,admit = ยอมรับ สารภาพ รับว่า [English Club]
    วันแรก [ใบไผ่สีเขียว]
    รับบริการรักษาความปลอดภัย 24 ชั่วโมง โดยผู้เชี่ยวชาญงานกว่า 20 ปี ในการบริหาร ทีมงานมากก [รับเหมาก่อสร้าง งานออกแบบ-เขียนแบบ บ้าน/]
    การรับแอดเพื่อน yuwie [betterlove]
    ร้อง...เยเยเย [punpundiary]
    Free Web Hosting with no advertising [hisatun คนรักสตูล]

    ดูบลอกในหมวดอื่น ค้นหา: » 
    ThaiBlogOnline.com - เว็บบลอกของคนไทย เพื่อสิ่งที่ดีกว่า
    หน้านี้ใช้เวลาในการประมวลผลทั้งหมด 203.125 ms
    Powered by ASP.NET 2.0 and SQL 2005
    Web Hosting By NetEasy Web Hosting