(กลอน) สัจธรรมจริงแท้
4 พฤศจิกายน 2552 - 10:34:00
กลอน สัจธรรมจริงแท้
ลองคิดดู คนเป็น ที่เห็นอยู่
แล้วต้องจู่ มาม้วยดับ เหมือนอับแสง
ไม่ต้องรู้ ร้อนหนาว คราวอ่อนแรง
ที่ห่วงแหน ทุกสิ่ง ทิ้งร้างรา
ไม่ต้องรู้ กลางวัน ยันคืนค่ำ
ไม่ต้องทุกข์ สิ่งใด ให้ห่วงหา
ไม่ต้องรู้ สิ่งใด ในปฐภา
อนิจจา ชีวิตเรา เท่าที่เป็น
ชีวิตคน เกิดเอา เพียงเท่านี้
ไม่ว่ามี รวยล้น จนแสนเข็ญ
ล้วนต้องทุกข์ พานประสบ พบลำเค็ญ
ล้วนที่เป็น ถูกฝังเน่า เผาตะกอน
นั่นคือสิ่ง แท้จริง ยิ่งกว่าแน่
เป็นจริงแท้ วนเวียน เพียรสั่งสอน
สัจธรรม ตอกไว้ ให้สังวร
ทุกสิ่งจร จารพราก ยามจากไกล
อ่านทั้งหมด:
3021,
ความเห็นทั้งหมด:
0