Last edit on 13/4/2550 19:13:00
หากความชิดใกล้ .. ต้องถูกเปลี่ยนไปเป็นลาร้าง
หากคนที่เคยเคียงข้าง .. กลับต้องจืดจางร้างหาย
หากความสุขที่เคยสม .. กลับเป็นความเศร้าตรมเดียวดาย
หากรอยยิ้มที่พริ้มพราย .. ต้องกลับกลายเป็นน้ำตา
ฉันจะบอกหัวใจอย่างไร
ว่าอย่าอ่อนไหว .. ในวันที่สิ้นไร้เธอตรงหน้า
เมื่อภาพของเธอยังเตือนย้ำ .. ในความทรงจำเสมอมา
แต่คนที่อยู่ในสายตา .. กลับเป็นใครที่แปลกหน้า .. ไม่ใช่เธอ
หากหัวใจ ..ไม่เคยผูกพัน
หากวันเวลาที่เคยมีกัน .. เป็นแค่ชั่ววันอันพลั้งเผลอ
หากในความคิดถึง .. เป็นแค่ความลึกซึ้งอันบางเบลอ
หากหัวใจเพียงไหวเพ้อ .. แค่หลงละเมอแล้วก็เลือน
ฉันคงไม่ต้องปวดร้าว
ไม่เจ็บ..ไม่ปวดกับเรื่องราว .. ที่มีเสียงเพลงเศร้าๆมาปนเปื้อน
น้ำตาจะไม่เปียกหมอน .. ความอาลัยอาวรณ์จะไม่เยือน
ฉันอาจนั่งยิ้มกับเดือน .. เพราะไม่มีความเศร้ามาเตือนให้ปวดใจ
แต่ความเป็นจริง .. กลับเป็นสิ่งที่ตรงข้าม
เมื่อทุกโมงยาม .. ฉันไม่อาจหักห้ามให้ลืมได้
คราใดที่นึกถึง .. หยาดน้ำตาอีกหยดหนึ่งก็ร่วงไป
ค น ที่ อ ยู่ ยังคงอ่อนไหว แต่ ค น ที่ ไ ป
จะเป็นเหมือนฉันบ้างไหม .. ไ ม่ รู้ เ ล ย
สิ่งที่ฉันเป็น..--Ebola*~
|
มีคนตอบทั้งหมด: 0 |
อ่าน: 244 |
Permarlink: http://www.thaiblogonline.com/rainshadow_.blog?PostID=3035
1/12/2549 21:15:00
|
มีคนตอบทั้งหมด: 0 |
อ่าน: 139 |
Permarlink: http://www.thaiblogonline.com/rainshadow_.blog?PostID=2957
31/10/2549 9:40:00
|
มีคนตอบทั้งหมด: 0 |
อ่าน: 184 |
Permarlink: http://www.thaiblogonline.com/rainshadow_.blog?PostID=2951
31/10/2549 9:35:00